Real Crime Story: यशश्री शिंदे प्रकरण – POCSO नंतरही न थांबलेल्या स्टॉकिंगचा प्राणघातक शेवट.

पार्श्वभूमी

उरण येथे राहणारी यशश्री शिंदे ही २२ वर्षांची तरुणी खाजगी कॉल सेंटरमध्ये नोकरी करत होती.​ कुटुंबाच्या आर्थिक गरजा भागवणे आणि पुढील शिक्षण यासाठी ती काम करीत होती.​ याच भागातील दाऊद शेख याच्याशी तिची ओळख शालेय काळापासून असल्याचे समोर आले आहे; कालांतराने हा परिचय एकतर्फी प्रेम आणि नंतर विव्हळ पाठलागात बदलल्याचा आरोप कुटुंबीयांनी केला.​ २०१९ मध्ये यशश्रीच्या कुटुंबीयांनी दाऊदविरुद्ध POCSO अंतर्गत गुन्हा नोंदवला होता; त्यानंतर तो काही काळ तुरुंगात राहून कर्नाटकमधील गुलबर्गा (कलबुर्गी) भागात बसचालक म्हणून नोकरीला लागला.​

पुन्हा सुरू झालेला संपर्क आणि दबाव

कॉल डिटेल रेकॉर्डनुसार २०१९ नंतरही यशश्री आणि दाऊदमध्ये काही प्रमाणात संपर्क सुरू होता.​ दाऊद वारंवार उरणमध्ये येत असल्याची माहिती तपासात समोर आली; तो यशश्रीला भेटण्यासाठी, नातं टिकवण्यासाठी आणि तिच्याशी लग्न करण्यासाठी दबाव आणत असल्याचा आरोप आहे.​ सोशल मीडियावर काही फोटो टाकल्याचा, त्यांचा गैरवापर करीन अशा पद्धतीच्या धमक्यांचा उल्लेखही कुटुंबीय व स्थानिक माध्यमांमधील चर्चेत करण्यात आला आहे.​

२४–२५ जुलै २०२४: घटना घडण्यापूर्वीचा कालावधी

२४ जुलै २०२४ रोजी दाऊद उरणमध्ये आल्याची आणि यशश्रीशी संपर्क झाल्याची नोंद कॉल व लोकेशन डेटामध्ये आढळते.​ २५ जुलैला यशश्रीने कॉल सेंटरची रजा घेतली; सकाळी सुमारे १०:३० च्या सुमारास ती मैत्रिणीला भेटण्याच्या कारणाने घरातून निघाली आणि संध्याकाळपर्यंत परत येईन असे कुटुंबीयांना सांगितले.​ मैत्रिणीला भेटल्यानंतर ती दुपारी अंदाजे २ वाजण्याच्या सुमारास घरी निघाल्याचे कथन आहे; मैत्रिणीने दाऊदशी भेटू नको असा सल्ला दिल्याचेही स्थानिक रिपोर्टमध्ये नमूद आहे.​ उरण रेल्वे स्थानकाजवळील CCTV फुटेजमध्ये दुपारी अंदाजे २:१४ वाजता यशश्री एकटी जाताना दिसते.​ फुटेजनुसार काही मिनिटांनी त्याच परिसरातून दुसरा युवक जाताना दिसतो; तपासात त्याची ओळख दाऊद शेख अशी पटवण्यात आली.​

उरण स्टेशनमागील भागात झालेला हल्ला

पोलीस तपासानुसार यशश्री आणि दाऊद यांची भेट उरण रेल्वे स्थानकाच्या मागील, झुडपी व तुलनेने निर्जन भागात झाली असावी.​येथे दोघांमध्ये लग्न, नातं आणि सोबत बेंगळुरूला येण्याबाबत चर्चा झाली असल्याची माहिती समोर आली आहे; यशश्रीने यास नकार दिल्याचा आरोप नोंदवला आहे.​
नकारानंतर दाऊदने चाकूने तिच्यावर हल्ला केला; मानेवर आणि पाठीवर वार केल्याचे प्राथमिक वैद्यकीय व पोलीस माहितीमध्ये नमूद आहे.​ जखमांमुळे तिचा जागीच मृत्यू झाल्याचा अंदाज व्यक्त करण्यात आला आहे.​

मृतदेहाचा शोध

२५ जुलैच्या रात्रीपर्यंत यशश्री घरी न परतल्याने कुटुंबीयांनी तिच्या बेपत्ताचा गुन्हा नोंदवला.​
२७ जुलैच्या पहाटे पोलिसांना सूचना मिळाली की उरण रेल्वे स्टेशनच्या मागील झुडपात एका तरुणीचा मृतदेह आढळला आहे.​ घटस्थळी पोलिसांना मान व पाठीवर वार झालेला, रक्तबंबाळ मृतदेह आढळला; चेहरा आणि खांद्याचा काही भाग भटक्या कुत्र्यांनी खाल्ल्याचे दिसून आल्याने मृतदेह विद्रूप स्थितीत होता.​ हरवलेल्या मुलीच्या तक्रारीशी वर्णन जुळत असल्याने यशश्रीच्या कुटुंबीयांना ओळख पटवण्यासाठी बोलावण्यात आले आणि त्यांनी तो मृतदेह यशश्रीचाच असल्याची पुष्टी केली.​

अफवा आणि अधिकृत माहिती

घटनेनंतर सोशल मीडियामध्ये यशश्रीवर अत्यंत क्रूर लैंगिक अत्याचार झाल्याच्या अनेक अफवा पसरल्या; तिच्या छाती आणि जननेंद्रियांवर वार करण्यात आल्याचा दावा काही पोस्ट्समध्ये करण्यात आला.​ मात्र उपलब्ध अधिकृत माहिती व संबंधित रिपोर्टमध्ये मानेवरील आणि पाठीवरील वार, तसेच चेहरा व खांद्याचा भाग कुत्र्यांनी खाल्ल्याचा उल्लेख आहे; जननेंद्रिय किंवा स्तन कापल्याचा ठोस लेखी पुरावा समोर आलेला नसल्याचे स्पष्टीकरण देण्यात आले.​

आरोपीचा पळ आणि अटक

हल्ल्यानंतर दाऊद उरणहून निघून गेला.​ तपासात समोर आलेल्या माहितीनुसार तो उरणवरून लोकलने पनवेलला गेला, तेथे एटीएममधून काही रक्कम काढली आणि नंतर बसने कर्नाटकमधील गुलबर्गा परिसरात रवाना झाला.​ कॉल डिटेल आणि लोकेशन डेटावरून त्याची हालचाल शोधल्यानंतर, तसेच नातेवाईकांकडून मिळालेल्या माहितीनुसार, पोलीस पथक कर्नाटकलाच पोहोचले. ३० जुलै २०२४ रोजी कर्नाटकातून दाऊद शेखला ताब्यात घेऊन नवी मुंबई पोलिसांनी अटक केल्याचे वृत्त आहे.

कायदेशीर कारवाई आणि सध्याची स्थिती

दाऊद शेखला अटक करून न्यायालयात हजर करण्यात आले; त्याला सुरुवातीला पोलिस कोठडी देण्यात आली, तसेच अनुसूचित जाती-जनजाती अत्याचार प्रतिबंधक अधिनियमासह संबंधित कलमांतर्गत गुन्हे नोंदवण्यात आल्याची माहिती स्थानिक वृत्तांत देण्यात आली आहे.​​
उपलब्ध सार्वजनिक नोंदी आणि बातम्यांनुसार, जुलै–ऑगस्ट २०२४ नंतर या प्रकरणात न्यायालयीन निर्णय किंवा अंतिम निकालाबाबत मोठे अपडेट्स समोर आलेली नाहीत; म्हणजेच प्रकरण न्यायप्रविष्ट अवस्थेत असल्याचे दिसून येते. यशश्रीच्या कुटुंबीयांनी माध्यमांशी बोलताना आरोपीस कठोरात कठोर, फाशीपर्यंतची शिक्षा व्हावी, अशी मागणी केली आहे.​​

सामाजिक आणि कायदेशीर प्रश्न

या हत्याकांडातून स्टॉकिंग, एकतर्फी प्रेमाच्या नावाखाली होणारा मानसिक त्रास, आणि आधीच नोंदलेल्या POCSO प्रकरणानंतरही आरोपी पुन्हा त्या मुलीच्या संपर्कात कसा आला, यासारखे गंभीर प्रश्न पुढे आले आहेत.​​ महिलांच्या सुरक्षेसंबंधी गुन्ह्यांत तक्रार दाखल झाल्यानंतर त्यावर पुढील पातळीवर देखरेख, समुपदेशन, आणि धोका कमी करण्यासाठी ठोस उपाययोजना करणे किती आवश्यक आहे, याची या प्रकरणातून जाणीव होते.

निष्कर्ष – “नाही” या शब्दाची किंमत

जर तुमच्या ओळखीत कुणी मुलगी सहजच म्हणत असेल, “तो मला सतत मेसेज करतो, पाठलाग करतो”, तर हे केवळ मजेचा विषय समजून दुर्लक्षित करू नये; हा गंभीर धोका असू शकतो, हे लक्षात घेणं आवश्यक आहे.
तशीच, जर कुणी मुलगा “ती माझीच आहे” अशा मालकीभावनेत, हट्टाने बोलताना दिसत असेल, तर तिथून पुढे याच्यासारखा शेवट टाळण्यासाठी वेळेत थांबा घालणं, कुटुंबीयांनी आणि मित्रांनी हस्तक्षेप करणं, आणि गरज पडल्यास पोलिसांपर्यंत जाणं महत्त्वाचं ठरतं.

यशश्री शिंदे हत्याकांडामध्ये एका तरुणीचं आयुष्य थांबलं, पण या प्रकरणातून समाजासमोर उभे राहिलेले प्रश्न थांबलेले नाहीत.​प्रत्येक वाचकाने स्वतःभोवती घडणाऱ्या “लहान” वाटणाऱ्या स्टॉकिंग आणि धमक्यांबाबत सजग राहणं, पीडितांच्या बाजूने उभं राहणं, आणि “नाही म्हणजे नाही” हा सरळ अर्थ समजून घेणारा समाज निर्माण करणं, हीच या प्रकरणातून पुढे जाणारी खरी जबाबदारी आहे.